رفتاردرمانی دیالکتیکی
(Dialectical behavior therapy (DBT
رفتار درمانی دیالکتیکی (DBT) یک نوع از درمان شناختی رفتاری است. درمان شناختی رفتاری تلاش می کند تا الگوهای فکری منفی را شناسایی کرده و آن ها را به سمت رفتارهای مثبت سوق دهد. DBT ممکن است برای درمان رفتارهای خودتخریبی مثل خودکشی استفاده شود. این روش به بیمار مهارت های لازم برای مقابله با رفتارهای ناسالم و تغییر آن ها را می آموزد.
اصطلاح “دیالکتیکی” از هم افزایی دو متغییر متضاد در درمان، یعنی پذیرش و تغییر ایجاد می شود. در واقع نتیجه ای که از تلفیق پذیرش و تغییر به دست می آید بهتر از نتایجی است که از تک تک این عوامل ایجاد می شود.
یکی از جنبه های منحصر به فرد از DBT تمرکز بر پذیرش تجربه بیمار، به عنوان یک راه، برای درمانگران جهت تعادل در درمان برای تغییر رفتارهای منفی است.
رفتار درمانی دیالکتیکی بر روی درمان بیمارانی که در معرض خطر بالا قرار دارند، تمرکز دارد. DBT ابتدا برای درمان افراد با رفتار خودکشی و اختلال شخصیت مرزی طراحی شده بود. اما بعدها از آن برای درمان دیگر مشکلات روحی و روانی که ایمنی فرد، روابط، کار و احساسات او را تهدید می کردند نیز مورد استفاده قرار گرفت.
رفتار درمانی دیالکتیکی
اختلال شخصیت مرزی اختلال است که منجر به استرس های روحی روانی حاد می شود. بیماران مبتلا ممکن است انفجار شدید از خشم و پرخاشگری و خلق و خو که به سرعت تغییر می کند را تجربه کنند. آنها تجربه بی ثباتی در موارد زیر را نیز دارند:
انجمن روانپزشکی آمریکا تایید کرده است DBT در درمان اختلال شخصیت مرزی موثر است. بیمارانی که تحت DBT درمان شده بودند پیشرفتهای زیر را داشتند:
هنوز اثبات نشده است که DBT می تواند در درمان مصرف مواد موثر باشد همچنین محققان در حال بررسی آن هستند که آیا DBT ممکن است در درمان بیماری های زیر موثر باشد؟
منبع:https://www.payamesalamat.com
لیست وبلاگ های رسمی من
ویدیوها در آپارات
برچسب:
نویسنده: آرتین نوروزی